سرایش ثانیه ها

7 ژانویه

2008

به خدا بارون بهونه س

برای ترانه گفتن

دارم اینروزا بیادِ

شعر اوّلم می افتم

یادمه ساده نوشتم

روی کاغذای تکرار

من به آغاز سرودن

صد ترانه شدم اینبار

حالا که میشه همیشه

حرفامُ ساده بگم من

حالائی که خیلی وقته

فاصله گرفتی از من

من منم خرابِ عشقُ

بوی برگای بهاری

توئی اونکه روی قلبم

ردّ پای انتظاری

دیگه هر وقت توی این شهر

دل من بی آشیونه س

برای شعرای بهتر

به خدا بارون بهونه س

منُ این شعرُ سُرودن

واژه های با تو بودن

منُ این بالِ شکسته

عذر پرهاتُ ربودن

من ُ ایده آلِ تقدیر

تو ُ تازوندن ِ تزویر

آرزو فقط یه حرفه

واسه بستنت به زنجیر

تو مثِ یه سوژه هستی

واسهء از نو سرودن

هر کی بودی، هرکی هستی

از خدامه با تو بودن

منُ از خودم گرفتی

رفتیُ این تک ستاره

توی این همه سیاهی

دیگه هیچ یاری نداره

این من ِ بی هراسم
با تو نمی هراسم
عطر تن ِ تو بوده
رایحهء لباسم

توئی توئی حواسم
ترانه ئی و سازم
شعر منی شکوفه
میخوام که بات بسازم

من از تو جون میگیرم
وقتی که هستی با من
دست تو رُ میگیرم
فاصله ها رُ بشکن

من از تو پَر گرفتم
تُو بازی کلاغ پَر
با تو نفس گرفتم
وقتی که گفتی "ما پَر"

این من ِ بی هراسم
با تو نمی هراسم
عطر تن ِ تو بوده
رایحهء لباسم

توئی توئی حواسم
ترانه ئی و سازم
شعر منی شکوفه
میخوام که بات بسازم

هیشکی دلش نمیخواد
مرثیه خون بمونه
بذار که هُرم ِدستات
تُو دستِ من بمونه

تو این زمون ِ هرزه
که همه قلبا خونه
یه مرغ عشق میخواد که
از عاشقی بخونه

این من ِ بی هراسم
با تو نمی هراسم
عطر تن ِ تو بوده
رایحهء لباسم

توئی توئی حواسم
ترانه ئی و سازم
شعر منی شکوفه
میخوام که بات بسازم

قلندرم، قلندر، تو این شب قصّه نویس

یکی باید پیدا بشه، بگه که بسّه، نَنِویس

دَر به دَرَم، دَر به دَر، فراری از حسّ گریز

دلم یه تیکه سنگه که، عشق منُ کرده خُرده ریز

زخمی دارم که التیام، میترسه از غم ِ نگام

اون میتونه خوب بخونه، غم ِ منُ از تو چشام

قلندر ِ دَربه دَرُ، شبدر ِ باغ ِ قصّه هام

عاشقِ عشق ِ وطنم، قسم به فریاد ِ حسام

بی تو دلم تنگ شده باز

شعرم بی آهنگ شده باز

گفته بودم عاشقتم

نه واسهء رفع ِ نیاز

من نمیگم دوسِت دارم

برای یه علّتِ خاص

دیگه دارم کم میارم

تو انتظار نداشته باش

پناه دل بودی عزیز

حریرُ هُرم ِ هَر شَبَم

رفتی به این زودی عزیز

پس چیه جُرم امشبم

رفتی و بویِ یاسِ تو

پریده از روی لبم

اون همه خاطرات تو

رژه میرن توی سرم

 ۱۵ژون 2008 میلادی

حسام حسامیان

اوّلش فکر نمیکردم، واسه من خاطره باشی

حالا رو قلبِ شکسته م، بعد ِ تو مونده خراشی

که از اون روز تا همیشه، منُ آروم نمی ذاره

آخه هرکیُ میبینم، تو رُ یاد من میاره

نور ِ الماس ِ نگاهت، که به من دروغ نمیگه

میدونم دلُ سپردی، خوب ِ من به جای دیگه

برو با خیالِ راحت، به بهارای خیالی

برو، خوش بگذره عشقم، نمیگم که بی خیالی

اوّلش فکر نمیکردم، واسه من خاطره باشی

حالا بهتره خودِ تو، بانی ِ فاصله باشی

تو به احترام ِ تکرار، منُ بی حادثه بگذار

بین ِ آغوش ِ دوباره، جای سَد، ستاره بگذار

آهنگساز: حسام حسامیان، فؤاد نراقی

تنظیم: فؤاد نراقی

آلبوم: اشتباه- حسام حسامیان

تو این روزای دلگیری

سراغ از من نمیگیری

تموم فکر من اینه

یه روز از پیش من میری

یه روز تنهام میذاری باز

با این شعر ِ شب ِ شاکی

یه روز جار میزنم ای داد

عزیز من میری با کی؟

کنار من بمون ای من

بدون ِ تو غم انگیزم

بدون ِعشق تو هیچم

فقط از غصه لبریزم

کنار من بمون قلبم

که با نبض تو آسوده م

تو بودی بهترین مرهم

برای بغضِ فرسوده م

28 June, 2008